Blijven staan in kwetsbaarheid
Het is een mooi,waardevol, helend cadeau aan jezelf.
Ik mocht het gisteren zelf ervaren en meteen integreren daar op de dansvloer tijdens ecstatic dance…
Het mooiste cadeau van ecstatic dance is dat we uit woorden blijven, blootvoets dansen en dus volledig in verbinding zijn en blijven met ons eigen lichaam en voelen.
Ik voelde me prima en begon mijn unieke dans…
Tot er plots out of the blue verdriet opkwam, een diep verdriet heel voelbaar in mijn hart…een diepe pijn.
Het verdriet kwam omhoog als een golf.
Ik voelde heel goed wat er aangeraakt werd, het was iets héél oud.
Ik ben de dans gestopt, even kwam mijn mind/ego er tussen, vermomd als copings om niet te voelen, de behoefte om het weg te praten was er, maar dat ging natuurlijk niet, want de stilte wordt bewaard. Ik werd daarmee volledig op mezelf gewezen. De 2de optie was vluchten, weg gaan uit de grote groep mensen, naar buiten toe.
MAAR …….
Ik bleef staan en ging ermee zitten, ik was zacht voor mezelf. Ik ging met mijn aandacht naar het verdriet toe, doorvoelde het, ik legde mijn hand op mijn hart, tranen vloeiden over mijn wangen, en héél snel daarna, ebde de golf plots zachtjes weg.
Ik stond weer op en startte een nieuwe dans, in vreugde en dankbaarheid.
Alles doorvoelen en uit de mind blijven, is de enige weg naar bevrijding. Ik ben zelf weer onder de indruk,hoe snel alles dan ook weer voorbijgaat.
Ik bleef staan….staan in kwetsbaarheid.
Zo zal ik verbinden met mezelf en anderen…alleen of samen, laten we blijven staan in kwetsbaarheid
